Eric van Tijn, voorzitter van het bestuur van de stichting Songwriters Wall of Fame, opende de avond. Daarna werd voor één keer niet de stem geëerd die de song zong, maar de hand die hem schreef.
Elke laureaat werd ingeleid door iemand uit het vak. Na die inleiding volgde een film van zo’n twee minuten met een overzicht van het oeuvre van de inductee, samengesteld uit het rijke archief van Beeld & Geluid.
Gerson Main leidde Herman van Veen in. Toen Herman als eerste de award in ontvangst nam, kreeg hij een staande ovatie, en dat werd een constante voor de rest van de avond. Daarna speelde hij zelf. Tv-icoon Ivo Niehe leidde zijn vriend Piet Souer in, waarna Anita Meyer Why Tell Me Why uit 1981 zong: het feest barstte meteen los en de hele zaal begon te dansen. Jeroen Krabbé leidde Boudewijn de Groot in en vertelde over hun vriendschap van meer dan zestig jaar, en over de ‘wedstrijd’ die ze in de jaren zestig hadden over wie van hen het eerst beroemd zou worden. Dat werd Boudewijn. Nick Schilder nam Meester Prikkebeen uit 1968 voor zijn rekening. Sinan Can leidde Frank Boeijen in, die vervolgens zelf met zijn gitaar het podium op kwam en een intense versie van Zeg me dat het niet zo is zong.
Halverwege de avond volgde de Starlight Award, de onderscheiding voor een songwriter die pas aan het begin van een oeuvre staat. Bestuurslid en componist Giorgio Tuinfort overhandigde hem aan Froukje. In haar speech liet ze een fragment horen van een opname die ze als kind samen met haar ouders maakte: haar eerste songs. Daarna zong ze Als ik god was.
Erik de Zwart leidde Peter van Asten in, met Jaap Reesema die Ik hou van jou zong. Daniël Dekker leidde Emile Hartkamp in, waarna Sieneke, Mart Hoogkamer en zijn zoon Joey Hartkamp samen een medley uit zijn werk brachten. John Brands leidde John Ewbank in en Glennis Grace zong zijn eerste nummer 1-hit, Kon ik maar even bij je zijn. Frits Spits leidde Belinda Meuldijk in, en Sjors van der Panne zong Zo zal het zijn, de song die zij voor Rob de Nijs schreef. Een zichtbaar geëmotioneerde Belinda Meuldijk droeg haar onderscheiding op aan Rob de Nijs, voor wie ze veertig jaar schreef.
Henk Ruiter had zijn piano meegenomen om de klassieke invloeden in het werk van Ramses Shaffy te duiden, wiens naam postuum aan de wall werd toegevoegd. Monique Busman, voorzitter van de Ramses Shaffy Stichting, nam de onderscheiding in ontvangst. S10 zong De oude man. Even was er in de zaal niets anders te horen dan dat.
Lex Harding sloot de rij met Peter Koelewijn, die zelf het slot van de avond voor zijn rekening nam, samen met Bonnie St. Claire. Wie erbij was, zag wat er in Nederland ontbrak. Niet nog een prijs, maar een plek. De tweede editie is op maandag 13 september 2027.